Οι Αντίπαξοι, (ή Αντίπαξος, ή Πρόπαξος), είναι μικρό επίμηκες, 2 μιλίων μήκους και 1 μιλίου πλάτους, νησί του Ιονίου πελάγους, 5,5 μίλια νοτιοανατολικά των Παξών. Διοικητικά ανήκει στον νομό Κερκυρας  του οποίου αποτελεί και το νοτιότερο σημείο, εκκλησιαστικά στην Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων νήσων και γεωγραφικά στα Επτανησα. Η έκταση του νησιού είναι 4,1 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του ήταν 20 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011, που διαμένουν στον ομώνυμο οικισμό, ο οποίος είναι και μοναδικός του νησιού.

Βρίσκονται σε απόσταση μόλις 3 ναυτικών μιλίων από το λιμάνι του Γαιου των Παξών. Πολύ όμορφο μικρό νησάκι με μαγευτικές και περιώνυμες παραλίες που του έχουν δώσει τον χαρακτηρισμό της ελληνικής γαλάζιας λίμνης. Οι ντόπιοι το αποκαλούν Αντιπάξοι ή μερικές φορές το λένε Αντίπαξοι, ποτέ όμως Αντιπαξοί. Το νησί είναι καταπράσινο από χαμηλή βλάστηση, κυπαρίσσια, κέδρους, σχίνους, μυρτιές, πουρνάρια, πεύκα και σε μεμονωμένες περιοχές κουκουναριές, που ξεχωρίζουν με το ύψος και τον όγκο τους. Ακόμη, το φυσικό τοπίο είναι πλημμυρισμένο από αμπελώνες που παράγουν εξαιρετικής ποιότητας κρασί, για αυτό και θεωρείται παράδεισος για τους οινοτουρίστες, δίκαια δε θεωρείται όλο το νησί σαν ένας μεγάλος αμπελώνας.

Τα αντιπαξιώτικα κρασιά, έχουν μια ιδιαιτερότητα στην γεύση και είναι περιζήτητα καθότι η παραγωγή είναι σχετικά μικρή. Ο αδάμης, ο γλυκέρας, ο τσουκανιάρης, το λιανόρογο, το ασπρούδι συγκαταλέγονται στις ποικιλίες των λευκών κρασιών που ευδοκιμούν στο νησί, ενώ ο φειδιάς και το πετροκόρυνθο είναι μερικές από τις ποικιλίες του ερυθρού οίνου. Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι ελάχιστοι, ευγενικοί και φιλόξενοι που όπως είναι φυσικό ασχολούνται με την αμπελουργία και τον τουρισμό.

Αναφέρεται πως πρώτοι κάτοικοί του, όπως και σε άλλες περιοχές των Παξών, φέρονται κάποιες οικογένειες Σουλιωτών που εγκαταστάθηκαν εκεί στις αρχές του 19ου αιώνα μετά την καταστροφή της πατρίδας τους. Τα παλαιότερα χρόνια τους Αντιπαξιώτες τους αποκαλούσαν υποτιμητικά “αρκούδες”, αλλά σήμερα έχει γίνει παραδεκτή μέχρι του σημείου να έχουν φτιάξει σημαίες με μια αρκούδα. Η επικοινωνία κυρίως με τους Παξούς γίνεται με μικρά σκάφη, ενώ το επισκέπτονται πλήθος εκδρομικών και ιδιωτικών σκαφών.

Σε μικρή απόσταση από τις νότιες ακτές του νησιού βρίσκεται συστάδα βραχονησίδων μικρού ύψους (Δασκάλια, Πλάκα, Ψηλός, Τρυπητός, Μπουρδουμπού, Ξεροσφουγγάρια). Το νησάκι των Αντίπαξων είναι πασίγνωστο για τις εκπληκτικές παραλίες του. Κάθε καλοκαίρι έρχονται χιλιάδες Έλληνες και ξένοι επισκέπτες για να κάνουν μια βουτιά στα υπέροχα νερά τους, με ένα από τα πολλά εκδρομικά σκάφη που πραγματοποιούν ημερήσιες κρουαζιέρες στους Παξούς και Αντίπαξους, με μικρά πλοιάρια και καΐκια που φέρνουν τους τουρίστες για το μπάνιο τους στις μοναδικές παραλίες ή με τα δεκάδες (συνήθως νοικιασμένα) σκάφη, που αγκυροβολούν στα ανοιχτά των παραλιών. Όταν φτάσει το απόγευμα φεύγουν γιατί η υποδομή είναι ελάχιστη (σχεδόν όλες οι κατοικίες είναι εξοχικά των Παξινών) και οι περισσότεροι προτιμούν για τη διαμονή τους, κυρίως το Γάιο στους Παξούς.