Ο νομός Κεφαλονιάς ή νομός Κεφαλληνίας εκτείνεται στο κεντρικό τμήμα του Ιονίου πελάγους και διοικητικά ανήκει στη περιφέρεια των Ιονίων Νήσων. Αποτελείται από τα νησιά της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης αλλά και από πάρα πολλά άλλα μικρότερα, τις νησίδες Άπασα, Αρκούδι, Αστερίδα-Δασκαλειό, Άτοκος, Βαρδιάνοι, Βρόμωνας, Γηρόβαρης, Δρακονέρι, Καλόγηρος, Λαζαρέτο, Λαμπρινός, Μάκρη, Οξειά, Πεταλάς, Πίστρος, Ποντικός, Πράσο, Προβάτι, Σοφία, Σωρός, Τσακαλονήσι, Φίλλιπος κ.α. Καταλαμβάνοντας έτσι μία συνολική έκταση 904 τ.χλμ. και πληθυσμό 38.770 κατοίκων, με πρωτεύουσα το Αργοστόλι.

Η Κεφαλονια είναι κατ εξοχήν ένα ορεινό νησί, με μεγάλο κάθετο διαμελισμό. Βασικό και μεγαλύτερο βουνό του νησιού είναι ο Αίνος (με τη κορυφή του το Μεγάλο Σωρό 1828 μ. η ψηλότερη στα Επτάνησα), ο οποίος απλώνεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού με διεύθυνση ΒΔ – ΝΑ. Την ίδια σχετικά διεύθυνση ακολουθούν και οι προεκτάσεις του Αίνου προς Βορρά: Ρούδι, Σέλλα, Βρόχωνας, Ξερακιάς, Μεροβίγλι, Αγία Δυνατή και Καλόν Όρος. Η Ανατολική πλευρά του Α. είναι γεμάτη από έλατα του είδους: Κεφαλληνιακή Ελάτη – AbiesCephalonica, ενώ υπάρχει και μεγάλη βλάστηση θαμνοειδών. Με τις προεκτάσεις του ο Α. τέμνει το κύριο κορμό του νησιού. Παράλληλα προς τον Αίνο και Ανατολικά, υψώνεται δεύτερη χαμηλότερη οροσειρά, με τις κορυφές: Αβγό, Κόκκινη Ράχη και Άτρος. Στο νησί σχηματίζονται δύο χερσόνησοι, προς Βορρά της Ερίσου – ορεινή στο μεγαλύτερο μέρος της – και Δυτικά της Παλικής, πεδινή και η πιό εύφορη της Κεφαλονιάς. Το νησί παρουσιάζει περιορισμένο θαλάσσιο διαμελισμό. Στο βορειοανατολικό τμήμα σχηματίζονται οι κόλποι της Σάμης και της Αντίσαμου, στο βορειοδυτικό ο κόλπος του Αργοστολίου (ένας από τους πιό ασφαλέστερους της Μεσογείου) και στο νότιο ο όρμος του Λουρδά. Οι ακτές του νησιού είναι ψηλές και βραχώδεις, μάλιστα στη δυτική μεριά είναι πιό απότομες και δύσκολα σχετικά προσβάσιμες. Τα παράκτια ρήγματα των δυτικών ακτών της Κεφαλονιάς αποτελούν το όριο της ζώνης της υφαλοκριπίδας των Επτανήσων και φυσικά της χώρας.

Στη Κεφαλονιά έχει γενικά εύκρατο κλίμα, δηλαδή ήπιους χειμώνες και δροσερά σχετικά καλοκαίρια. Σε μερικές ηπειρωτικές περιοχές του νησιού καμιά φορά σημειώνεται θερμοκρασία 40ο C ή και μεγαλύτερη. Τη περίοδο του χειμώνα ο παγετός εμφανίζεται σπάνια κι αυτό όχι σε μεγάλη έκταση. Ολικός παγετός για παράδειγμα δεν έχει σημειωθεί ποτέ. Η θερμοκασία στη ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ το φθινόπωρο είναι μεγαλύτερη από της Άνοιξης κι αυτό λόγω της μεγάλης συχνότητας των υφέσεων και των θερμών ανέμων κατά την εποχή αυτή. Στους 15,6C φθάνει το ετήσιο θερμομετρικό εύρος, με ψυχρότερο μήνα τον Ιανουάριο και θερμότερο τον Αύγουστο. Η υγρασία είναι σε υψηλά επίπεδα ιδίως κατά τη ψυχρή εποχή (πάνω από 70% από τον Οκτώβριο έως το Μάιο), εξαιτίας των υγρών νοτίων ανέμων οι οποίοι επικρατούν στη πλειοψηφία τους αυτή τη περίοδο. Ο Νομός Κεφαλληνίας έχει σχετικά μικρή νέφωση (3,5 της κλίμακας 0 – 10), ενώ αρκετά μεγάλος είναι ο αριθμός αιθρίων ημερών – 167 ετησίως, ενώ των νεφοσκεπών – 55 ετησίως. Η ηλιοφάνεια στη Κεφαλονιά είναι πλούσια όσο σε λίγες περιοχές της χώρας. Οι νότιοι άνεμοι παρουσιάζουν μεγάλη συχνότητα ιδίως κατά τη ψυχρή εποχή, με αποτέλεσμα να φέρνουν αρκετές βροχές. Αν και το ύψος της βροχής είναι 900 χλστ. τόσο στις πεδινές όσο και στις παράκτιες περιοχές, εντούτις σε περιοχές της βορειοανατολικής Κεφαλονιάς (στην ευρύτερη περιοχή της Ερίσου), βρέχει σπάνια…!!! Το χιόνι δεν είναι συχνό και εμφανίζεται μόνο από το Νοέμβριο – Φεβρουάριο. Συχνότερα από άλλες περιοχές της Ελλάδος συναντάμε χαλαζόπτωση, με τις μεγαλύτερες τιμές στους μήνες Δεκέμβριο και Ιανουάριο – ενώ το φαινόμενο είναι σπάνιο τους καλοκαιρινούς μήνες.