Ο νομός Γρεβενών είναι από τους νεότερους της Ελλάδας διοικητικά. Συγκροτήθηκε το 1964 με την απόσπαση της επαρχίας Γρεβενών από το νομό Κοζάνης, καθώς και του δήμου Δεσκάτης και των κοινοτήτων Δασοχωρίου και Παρασκευής από το νομό Λάρισας. Σήμερα περιλαμβάνει την ομώνυμη επαρχία Γρεβενών. Σ’ αυτή εγγράφονται 8 δήμοι, και 7 κοινότητες. Είναι ένας από τους πιο αραιοκατοικημένους νομούς στην Ελλάδα. Στην πόλη των Γρεβενών κατοικεί το 26% του πληθυσμού και η περιοχή θεωρείται ημιαστική. Ο αγροτικός πληθυσμός φτάνει το 61,2%. Ο συνολικός πληθυσμός του νομού παρουσιάζει αύξηση της τάξης του 6, 15% στη δεκαετία 1971-91.

Πλούσιος σε φυσικές ομορφιές χαρακτηρίζεται ο νομός των Γρεβενών, ιδανικός τόπος επίσκεψης για τους φυσιολάτρες, οίκο-περιηγητές και αυτούς που αγαπούν την εξερεύνηση και την περιπέτεια. Στο νομό υπάρχουν 17 πέτρινα γεφύρια, τα οποία διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση, ενώ στα σπουδαιότερα περιλαμβάνονται αυτά του Αζίζ Αγά στο Τρίκωμο που είναι ο γεφύρι με το μεγαλύτερο τόξο στη Μακεδονία, της Πορτίτσας και του Κατσογιάννη στο Σπήλαιο, του Σπανού στο Κηπουργιό, καθώς και του Ζιάκα στο ομώνυμο χωριό.

Παράλληλα παμπάλαιες εκκλησίες, μοναστήρια και κτίρια είναι σπαρμένα στα διάφορα χωριά της περιοχής, όπως για παράδειγμα στο Σπήλαιο, όπου βρίσκονται το πέτρινο σχολείο (1931), το αρχοντικό του Κώστα Βαρβίτσα (1900), η Ι.Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου (15 ος αιώνας), καθώς και η εκκλησία του πολιούχου Αγίου Αθανασίου (1804).